Narodowa formacja zdrowia
Plan jest prosty: stworzyć mechanizmy, które ułatwią Narodowemu Funduszowi Zdrowia pozyskiwanie wysoce wykwalifikowanych pracowników, zwłaszcza z wykształceniem medycznym.
W wykazie prac legislacyjnych rządu są już założenia nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw.
Co z niej wynika?
Projektowane przepisy mają znacząco poszerzyć uprawnienia kontrolne Narodowego Funduszu Zdrowia. NFZ zyska możliwość pozyskiwania informacji („źródeł dowodowych”) również od podmiotów działających w sektorze prywatnym. Celem tej zmiany jest weryfikacja rzeczywistej dostępności kadr medycznych w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego.
Nowy model kadr i rozbudowa etatów w NFZ
Plan jest prosty: stworzyć mechanizmy ułatwiające pozyskiwanie wysoce wykwalifikowanych pracowników, ze szczególnym uwzględnieniem osób z wykształceniem medycznym. Eksperci ci będą mogli podejmować zatrudnienie także poza strukturami funduszu. Ponadto do zespołów kontrolerskich trafią specjaliści rekrutowani nie tylko na podstawie umów o pracę, ale i cywilnoprawnych.
– Wzmocnienie szeroko pojętych działań kontrolnych (w tym monitorowania) będzie wymagało zwiększenia etatyzacji zarówno Korpusu Kontrolerskiego (w głównej mierze), jak i zatrudnienia w OW NFZ. Docelowo przewiduje się zwiększenie zatrudnienia w NFZ o mniej więcej 480 osób (432 w Departamencie Kontroli NFZ, 48 w oddziałach wojewódzkich) – wskazano w założeniach do projektu.
Zmiany w AOTMiT i ukrócenie fikcyjnych praktyk
W projekcie ustawy zwiększono również kompetencje Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji.
Prezes AOTMiT zyska uprawnienie do samodzielnego inicjowania prac nad weryfikacją taryf, co pozwoli na szybszą reakcję w przypadku ich zawyżenia.
Regulacja porządkuje także kwestię kontraktów medycznych poprzez wprowadzenie nowej umowy nazwanej umową o podwykonawstwo. Jej stronami będą podmioty lecznicze oraz specjaliści z odpowiednimi kwalifikacjami.
Projektodawcy precyzują, że podwykonawcą będzie mógł być wyłącznie lekarz, lekarz dentysta, pielęgniarka, położna, fizjoterapeuta lub diagnosta laboratoryjny wykonujący działalność leczniczą w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, jako indywidualna praktyka zawodowa lub indywidualna specjalistyczna praktyka zawodowa, wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym prowadzącym ten zakład.
Warunek, by podwykonawcą była wyłącznie osoba fizyczna, ma wyeliminować powszechne dotąd nadużycie: tworzenie fikcyjnych podmiotów leczniczych w celu obchodzenia przepisów o normach czasu pracy.
Umowa o podwykonawstwo otrzyma sztywne, ustawowe ramy. Będzie musiała określać między innymi szczegółowy zakres i miejsce udzielania świadczeń, grafik pracy oraz kwotę wynagrodzenia, a sam podwykonawca zostanie wyłoniony w trybie konkursu ofert.
– Wprowadzenie normatywnego modelu umowy o podwykonawstwo przyczyni się do zminimalizowania zidentyfikowanych nadużyć związanych z powoływaniem fikcyjnych podmiotów leczniczych, zwiększy bezpieczeństwo prawne osób wykonujących zawód medyczny oraz umożliwi precyzyjną ocenę prawidłowości funkcjonowania podmiotów leczniczych w trybie kontroli – zaznaczono w dokumencie.
Planowany termin przyjęcia projektu ustawy przez Radę Ministrów to trzeci kwartał 2026 r.
Przeczytaj także: „Lekarstwo na pazerność”.
