Zasady funkcjonowania ochrony zdrowia trzeba ułożyć od nowa

Województwo śląskie jest jednym z regionów o największym zagęszczeniu placówek leczniczych. Dyskusja o tym, czy szpitale powinny pozostać w rękach samorządów, czy też zarządzanie siecią powinno przejąć państwo poprzez Narodowy Fundusz Zdrowia, wraca w momencie, gdy Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego porządkuje strategię dla 43 podmiotów, a Świętochłowice przygotowują się do sprzedaży zadłużonego szpitala – pisze „Dziennik Zachodni”.

„Systemu nie da się już naprawić”

Andrzej Sośnierz, były prezes Narodowego Funduszu Zdrowia i były poseł, w rozmowie na antenie TVP3 Katowice przekonywał, że obecny model jest zbyt rozchwiany organizacyjnie i nie da się go „podreperować” kolejnymi doraźnymi działaniami.

– Absolutnie trzeba zmienić wszystko, dlatego że tego systemu nie da się już naprawić. On jest tak zdemontowany w każdej dziedzinie, że trzeba na nowo ułożyć zasady funkcjonowania ochrony zdrowia. I trzeba odwagi – stwierdził.

Podkreślał, że problemy finansowe są realne, ale same pieniądze nie wystarczą, jeśli system ma wbudowane marnotrawstwo i złe bodźce.

– Pieniędzy jest bardzo dużo, ale jeżeli się to wszystko zmarnotrawi, to zawsze będzie brakowało. Trzeba zmienić organizację i kompetencje – przekonywał.

W jego wypowiedzi pojawił się też wątek zbyt dużej liczby szpitali w województwie śląskim oraz rozproszenia właścicielskiego. Padły konkretne liczby dotyczące placówek „marszałkowskich”.

– W województwie śląskim jest ponad sto szpitali. Ile z nich należy do marszałka? Czterdzieści trzy – podał w rozmowie.

Ekspert wykorzystywał ten przykład jako argument, że nawet duży „pakiet” szpitali w jednym ręku nie tworzy automatycznie spójnej sieci.

– Politycy mówią: „trzeba mieć wszystko w jednym ręku, wtedy będziemy mogli dobrze sterować”. No i proszę: mamy w jednym ręku kilkadziesiąt szpitali i jak sobie z tym radzimy? Nie dajemy sobie rady – ocenił Sośnierz.

Kto realnie buduje dostęp do świadczeń?

Zdaniem eksperta robi to NFZ, bo to fundusz kontraktuje leczenie albo nie kontraktuje, i w ten sposób kształtuje mapę usług.  –To jest instytucja, która tworzy sieć dostępu – mówił.

Sośnierz krytycznie odniósł się też do map potrzeb zdrowotnych, sugerując, że dokumenty nie przekładają się na realne decyzje i nie obejmują całego obrazu (np. skali świadczeń wykonywanych komercyjnie). W jego ocenie bez wiarygodnego rozpoznania potrzeb trudno rzetelnie zdecydować, które oddziały mają sens, a które powielają ofertę bez wystarczającego obłożenia.

Prawie oddłużenie szpitali ►Całkowite oddłużenie szpitali publicznych? – My, jako Bank Gospodarstwa Krajowego, jesteśmy na to prawie gotowi.