Drugie podejście do Krajowej Sieci Hematologicznej

– Nam zależy na tym, żeby wystandaryzować opiekę nad pacjentem hematoonkologicznym, aby pacjenci w Polsce byli prowadzeni w sposób jednolity i w najwyższym standardzie – powiedziała minister zdrowia Jolanta Sobierańska-Grenda, ogłaszając start projektu.

12 mln zł na opracowaniem standardów opieki hematologicznej

Pieniądze na realizację projektu „Opracowanie standardu zabezpieczenia zdrowotnego w zakresie opieki hematologicznej w Polsce” pochodzą z programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027. Jego celem jest stworzenie kompleksowego, zintegrowanego modelu organizacyjnego i klinicznego wspartego systemem informatyczno-sprawozdawczym, który zapewni zabezpieczenie zdrowotne w zakresie opieki nad chorymi na nowotwory hematologiczne w Polsce, ukierunkowanego na poprawę jakości diagnostyki i leczenia oraz opieki przewlekłej.

Projekt oficjalnie rozpocznie się 1 lipca 2026 r., potrwa do września 2029 r.

– Standardy, które będziemy wypracowywać, ścieżki pacjenta, system współpracy ośrodków podstawowej opieki zdrowotnej, opieki ambulatoryjnej, ale też wysokospecjalistycznych ośrodków referencyjnych – to jest tak naprawdę początek Krajowej Sieci Hematologicznej. To jest najlepsza informacja, jaka wiąże się z tym projektem – powiedziała wiceminister zdrowia Katarzyna Kacperczyk podczas konferencji inaugurującej projekt. 

Standaryzacja działań

Prof. dr hab. n. med. Ewa Lech-Marańda, dyrektor Instytutu Hematologii i Transfuzjologii wyjaśniła, że projekt zapewni organizacyjne i merytoryczne przygotowanie do rozpoczęcia pilotażu Krajowej Sieci Hematologicznej, który może rozpocząć się już na przełomie pierwszego i drugiego kwartału 2027 r.

– Będziemy budować kompleksowy model opieki hematologicznej, który będzie łączył w sobie standardy kliniczne, rozwiązania organizacyjne i nowoczesne narzędzie informatyczno-sprawozdawcze do monitorowania jakości diagnostyki i leczenia hematologicznego w skali całego kraju – powiedziała.

– Naszym celem jest nie tylko poprawa skuteczności i bezpieczeństwa leczenia. Celem jest też to, by pacjenci mieli równy dostęp do wysokiej jakości świadczeń hematologicznych bez względu na miejsce leczenia – dodała.

W ramach projektu ma zostanie przygotowanych 19 ścieżek terapeutycznych, czyli wytycznych diagnostyczno-terapeutycznych, które będą dokładnie mówiły, na jakim etapie choroby, jakie badania i jakie leczenie jest zgodne ze standardem, i powinno być prowadzone. Celem jest także przygotowanie standardu organizacyjnego ośrodków hematologicznych (ma powstać referencyjność ośrodków hematologicznych).

– Chcemy, aby można było swobodnie kierować pacjentów nie tylko do „góry” (do ośrodków o wyższej referencyjności – red,), ale żeby przepływ chorych był dwukierunkowy, aby ośrodki hematologiczne, zgodnie ze swoimi kompetencjami merytorycznymi i możliwościami organizacyjnymi, miały równy dostęp do diagnostyki i do nowoczesnego leczenia. Chcemy też wypracować wytyczne dla lekarzy POZ – co jest niezwykle ważne. Przepływ informacji między leczeniem specjalistycznym, AOS (w tym przypadku hematologicznym), a POZ, jest niezwykle istotny – wyjaśniała prof. Lech-Marańda.

System informatyczny podstawą monitorowania jakości świadczeń

Partnerem projektu jest Centrum e-Zdrowia. Jego istotnym elementem jest bowiem stworzenie systemu informatyczno-sprawozdawczego. Na podstawie pozyskanych za jego pomocą danych możliwe będzie monitorowanie jakości diagnostyki i leczenia w ośrodkach oraz ich zgodność w wypracowanymi standardami.
Prof. Lech-Marańda poinformowała również, że elementem projektu jest również adaptacja wytycznych National Comprehensive Cancer Network do polskich uwarunkowań organizacyjnych i refundacyjnych.

– Ostatnim elementem jest oczywiście bogaty program edukacyjno-wdrożeniowych. Chcemy przeprowadzać szkolenia z tego, co będziemy opracowywać, skierowane do lekarzy hematologów, pielęgniarek, koordynatorów i lekarzy POZ – poinformowała.

Pieniądze nie będą problemem?

Jak zapowiedzi dotyczące wprowadzenia KSH mają się do dziury w budżecie NFZ i do zapowiadanych ograniczeń w finansowaniu świadczeń w ramach AOS? Warto wspomnieć, że w tej chwili środki zabezpieczone są jedynie realizację projektu. Czy nie zabraknie ich na pilotaż, a potem na wprowadzenie KSH w skali całego kraju?

– Przede wszystkim – mówimy o hematoonkologioii. Działania, które w tej chwili podejmujemy, nie dotyczą pacjentów onkologicznych – odpowiedziała minister Sobierańska-Grenda. – Natomiast żeby móc mówić o pieniądzach na pilotaż, musimy poznać kwotę tego pilotażu – dodała. Wyjaśniła, że w jej ocenie to nie pieniądze mogą być tu największym wyzwaniem.

– Myślę, że dużym wyzwaniem będzie zmiana mentalności i współpraca między POZ a ośrodkami prowadzącymi – powiedziała.

Z kolei wiceminister Katarzyna Kacperczyk podkreśliła, że pilotaż nie będzie abstrakcyjną konstrukcją istniejącą w oderwaniu od całego systemu leczenia chorób hematologicznych. – Jak państwo wiecie, my już dzisiaj przeznaczamy pokaźne środki z Narodowego Funduszu Zdrowia na leczenie chorób hematoonkologicznych i chorób hematologicznych, więc ten pilotaż tak naprawdę w dużym stopniu będzie bazował na tych kosztach. Ja bym nie czyniła tego pilotażu, jak i Krajowej Sieci Hematologicznej, zakładnikiem dyskusji o pieniądzach dla NFZ, bo my te pieniądze w pokaźnej części na leczenie pacjentów hematoonkologicznych i hemtatologiczncyh już wydajemy.

Wiceminister Kacperczyk przypomniała, że rocznie NFZ przeznacza 2,5 mld zł na leczenie chorób hematoonkologicznych. Celem rozpoczynającego się projektu, a docelowo – Krajowej Sieci Hematologicznej – ma być optymalna dystrybucja tych środków. 

Przeczytaj także: „Duże zmiany w leczeniu raka płuca. Nowe leki w programie lekowym B.6”, „Lekarz POZ kluczową postacią w opiece nad pacjentem hematoonkologicznym ►”