Wyróżnienia Master of Polish Drug Policy 2026 wręczone
Wiceminister zdrowia Katarzyna Kacperczyk, dr Paweł Grzesiowski, Łukasz Pietrzak, dr Andrzej Ryś oraz Martyna Kosmal – to tegoroczni laureaci tytułu Master of Polish Drug Policy. Wyróżnienia zostały wręczone 27 maja podczas gali towarzyszącej VI edycji konferencji Priorities and Challenges in Polish and European Drug Policy.
Tytuł Master of Polish Drug Policy przyznawany jest osobom działającym na rzecz zmian w ochronie zdrowia, wnikliwie oceniającym rzeczywistość i proponującym korekty w polityce lekowej. Wyróżnienia przyznaje kapituła, w skład której w tym roku weszli: prof. Marcin Czech, dr n. społ. Jarek Frąckowiak, dr n. med. Włodzimierz Kubiak, Janusz Michalak, prezes zarządu Wydawnictwa Medycznego Termedia.
Przedstawiamy tegorocznych zdobywców tytułu Master of Polish Drug Policy.
Katarzyna Kacperczyk, podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia
Urzędniczka z bogatym doświadczeniem w administracji państwowej i dyplomacji. Przez wiele lat pełniła wysokie funkcje urzędnicze i dyplomatyczne w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w tym funkcję dyrektora Departamentu Współpracy Ekonomicznej oraz podsekretarza stanu. Była też dyplomatką Stałego Przedstawicielstwa RP przy ONZ w Nowym Jorku, gdzie odpowiadała między innymi za problematykę reformy organizacji, a także członkinią licznych komitetów rządowych, w tym Komitetu Rady Ministrów ds. Cyfryzacji, Komitetu Polityki Ubezpieczeń Eksportowych oraz Komitetu ds. Inwestycji o strategicznym znaczeniu dla gospodarki.
Współtworzyła priorytety zdrowotne polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej, która uznała zdrowie za jeden z siedmiu filarów bezpieczeństwa państw UE.
Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (2012), Wielkim Orderem Korony Króla Belgii oraz Orderem T.G. Masaryka IV stopnia Prezydenta Republiki Czeskiej.
Katarzyna Kacperczyk podkreśla, że nowoczesna polityka lekowa musi równoważyć dostęp do leków innowacyjnych i generycznych, co ma wpływ na realny poziom bezpieczeństwa zdrowotnego.
Uważa, że elementem szerszej strategii polityki lekowej państwa na lata 2026–2030 powinna być poprawa dostępności leków i wzmocnienie bezpieczeństwa lekowego kraju. Mają w tym pomóc m.in. takie reformy, jak ustawa refundacyjna, ustawa o receptach czy też inicjatywy wspierające rozwój produkcji kluczowych leków w Europie.
Dr Paweł Grzesiowski, główny inspektor sanitarny
Jeden z najbardziej znanych lekarzy w Polsce. W 2020 r. powołany na eksperta Naczelnej Rady Lekarskiej ds. walki z COVID-19. Od 2024 r. na stanowisku głównego inspektora sanitarnego. O sobie mówi: „Jestem emisariuszem wiedzy medycznej, a najważniejszy jest dla mnie odbiorca. Jeżeli źle przekażę wiedzę, np. w sposób niezrozumiały, bo chcę błysnąć mądrym zwrotem, to po prostu jest stracony czas – mój i odbiorcy. To chyba jest podstawowa recepta”.
Działania dr. Grzesiowskiego realnie wzmocniły bezpieczeństwo zdrowotne państwa. Dzięki jego pracy Główny Inspektorat Sanitarny przestał być jedynie organem kontrolnym, stając się kluczowym ogniwem bezpieczeństwa strategicznego państwa. Rok 2025 był czasem przełomowych decyzji w GIS. Wśród nich były m.in. decyzje dotyczące: cyfryzacji i ogólnopolskiej weryfikacji prawie 7,5 mln kart szczepień; promowanie szczepień przeciwko chorobom dotychczas pomijanym, co przełożyło się na wielokrotny wzrost liczby zaszczepionych przeciwko RSV czy półpaścowi.
W dorobku naukowym dr. Pawła Grzesiowskiego znajduje się ponad 250 publikacji w krajowych i zagranicznych czasopismach medycznych, których jest autorem i współautorem. Prace dotyczą zagadnień z zakresu immunologii, szczepień ochronnych, profilaktyki, terapii i kontroli zakażeń oraz zakażeń szpitalnych.
Łukasz Pietrzak, główny inspektor farmaceutyczny
Magister farmacji, przez 12 lat kierownik apteki, społecznik, edukator, wykwalifikowany ratownik medyczny, ratownik pola walki. Wiele lat aktywny uczestnik publicznej debaty o stanie ochrony zdrowia w Polsce. W czasie pandemii COVID-19 tworzył opracowania dotyczące danych medycznych oraz analizy epidemiologiczne. Aktywnie włączył się też do walki z wirusem – pracując w punkcie szczepień na stadionie Legii oraz w aptecznym punkcie szczepień.
Na swoim koncie ma również przewodniczenie Zespołowi do spraw koordynacji analiz przepływów finansowych w systemie ochrony zdrowia, Zespołowi roboczemu ds. prekursorów narkotykowych oraz Komitetowi Sterującemu Projektu „Zintegrowany System Monitorowania Obrotu Produktami Leczniczymi, ZSMOPL”.
W lipcu 2024 r. został nominowany na stanowisko głównego inspektora farmaceutycznego. Za najpilniejsze wyzwania na nowym stanowisku uznał stale pogarszający się dostęp do usług aptecznych, dostosowanie polskiego prawa farmaceutycznego do poszczególnych dyrektyw unijnych, skuteczniejszy nadzór nad rynkiem leków kontrolowanych, głównie psychotropowych i narkotycznych, nielegalną sprzedaż leków w internecie. Priorytetem jest dla niego również dalsze rozwijanie współpracy z urzędami kluczowymi dla bezpieczeństwa lekowego.
Dr Andrzej Ryś, specjalista zdrowia publicznego, przez lata na stanowiskach kierowniczych w DG SANTE
Radiolog, wiceminister zdrowia w rządzie Jerzego Buzka. W latach 90. współtworzył i kierował pierwszą w Europie Środkowo-Wschodniej Szkołą Zdrowia Publicznego przy Uniwersytecie Jagiellońskim, dziś znaną jako Instytut Zdrowia Publicznego. Był również pomysłodawcą i pierwszym szefem Centrum Transferu Technologii CITTRU (jednostka Uniwersytetu Jagiellońskiego odpowiadająca za kompleksową współpracę nauki z otoczeniem gospodarczym).
Przez niemal 20 lat (w latach 2006–2025) pełnił funkcje dyrektora ds. zdrowia publicznego, dyrektora ds. systemów opieki zdrowotnej, produktów medycznych i innowacji oraz głównego doradcy naukowego w DG SANTE (Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności, ang. Directorate-General for Health & Food Safety; to jeden z departamentów Komisji Europejskiej).
Kierowane przez niego jednostki realizowały kluczowe inicjatywy Unii Europejskiej w obszarach transgranicznej opieki zdrowotnej, kontroli tytoniu, regulacji produktów leczniczych i wyrobów medycznych, oceny technologii medycznych, zdrowia cyfrowego oraz zdrowia globalnego. Brał również udział w kształtowaniu regulacji dotyczącej Europejskiej Przestrzeni Danych dotyczących Zdrowia (European Health Data Space, EHDS), zasiadał w radach zarządzających Europejskiej Agencji Leków (EMA), Europejskiego Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) oraz Inicjatywie na rzecz Leków Innowacyjnych (IMI).
Uczestniczył także w działaniach Unii Europejskiej na rzecz reagowania kryzysowego w czasie pandemii grypy H1N1 oraz COVID-19. W ostatnich latach, jako stypendysta (EU Fellow) w St Antony’s College na Uniwersytecie Oksfordzkim prowadził badania nad rozwojem zdrowia cyfrowego oraz sztucznej inteligencji w ochronie zdrowia, podkreślając jej nieocenioną rolę w medycynie. Od lipca 2025 r. pełni funkcję członka rady Agencji Badań Medycznych w Polsce – organu, który odpowiada m.in. za rozwój niekomercyjnych badań klinicznych w najbardziej palących obszarach medycyny: onkologii i kardiologii, a także w chorobach rzadkich. Od marca 2026 r. jest też członkiem Rady ds. Chorób Rzadkich.
Martyna Kosmal, zastępca dyrektora Departamentu Polityki Lekowej w Ministerstwie Zdrowia
Martyna Kosmal na początku 2026 r. została powołana na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu Polityki Lekowej i Farmacji – jednego z najważniejszych departamentów w strukturze Ministerstwa Zdrowia, który jest odpowiedzialny za politykę lekową państwa, refundacje oraz negocjacje cenowe z producentami. Powołanie nastąpiło w czasie szczególnych wyzwań i oczekiwań społecznych związanych z trudną sytuacją ochrony zdrowia, dostępnością leków, bezpieczeństwem lekowym i stabilnością rynku farmaceutycznego.
Jak podkreślają eksperci, z nominacją tą wiąże się wiele oczekiwań – zarówno ze strony Ministerstwa Zdrowia, rynku farmaceutycznego, jak i pacjentów. Przed dyrektor Martyną Kosmal stoją zatem trudne zadania. Należy do nich podejmowanie niełatwych i często kontrowersyjnych decyzji refundacyjnych, a także – zgodnie z oczekiwaniami Ministerstwa Zdrowia – poprawa komunikacji resortu z pacjentami, mediami i partnerami zewnętrznymi, co ma się przełożyć zarówno na efektywność pracy resortu, jak i na jego postrzeganie w debacie publicznej.
