Nipokalimab skuteczniejszy od placebo
Podczas tegorocznego kongresu European Alliance of Associations for Rheumatology (EULAR) zaprezentowano wyniki badania typu proof-of-concept (potwierdzającego słuszność koncepcji) , które uzasadniło dalsze prace nad nipokalimabem w leczeniu tocznia rumieniowatego układowego (SLE).
Nipokalimab został już zatwierdzony do leczenia uogólnionej postaci miastenii (myasthenia gravis) i wykazał skuteczność w chorobie Sjögrena, choć nie spełnił oczekiwań w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów.
Aby zostać zakwalifikowanym do badania JASMINE-SLE, pacjenci musieli uzyskać wynik w skali SLEDAI [wskaźnik aktywności choroby SLE] na poziomie 6 lub wyższym, wynik A lub dwa wyniki B w skali BILAG [British Isles Lupus Assessment Group] oraz wykazywać aktywność serologiczną.
Do badania włączono 221 osób, które losowo przydzielono do jednego z trzech ramion: 77 z nich otrzymywało nipokalimab w dawce 5 mg/kg, 76 – nipokalimab w dawce 15 mg/kg, a 75 placebo. Lek podawano dożylnie co 2 tygodnie.
Średni wiek uczestników wynosił 43,4 roku; zdecydowaną większość (94,6 proc.) stanowiły kobiety, a prawie dwie trzecie (65,2 proc.) osoby rasy białej. Średni czas choroby (SLE) wynosił 9,4 roku, a wyjściowy wynik w skali SLEDAI-2K – 10,1.
Mniej więcej połowa badanej populacji przyjmowała leki immunomodulujące, 71 proc. – doustne glikokortykosteroidy, a 85 proc. – leki przeciwmalaryczne.
W badaniu leczenie nipokalimabem w dawce 15 mg/kg skutkowało wyższym odsetkiem uczestników osiągających pierwszorzędowy punkt końcowy, zdefiniowany jako złożona odpowiedź według wskaźnika SLE Responder Index (SRI)-4 w 24. tygodniu, w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (odpowiednio 53,5 proc. wobec 46,7 proc.; P = 0,081).
Ponadto wyniki uzyskane po roku wykazały, że różnica w skuteczności (wielkość efektu) wzrosła dwukrotnie – z 6,8 proc. do 13,9 proc. – na korzyść nipokalimabu w dawce 15 mg/kg w porównaniu z placebo (odpowiednio 53,6 proc. wobec 39,7 proc.; P = 0,020).
Wyniki uzyskane przy zastosowaniu niższej dawki 5 mg/kg również przewyższały wyniki dla placebo w punktach czasowych 24 tygodni i rok, jednak różnice te nie osiągnęły istotności statystycznej.
Silniejsze efekty leczenia odnotowano w podgrupach pacjentów z obecnością autoprzeciwciał, wysokim poziomem autoprzeciwciał lub wysokim stężeniem interferonu (IFN). Mimo to pozostają pewne istotne pytania – na przykład dotyczące czasu trwania leczenia nipokalimabem. Ważne więc będą wyniki kolejnego badania III fazy (GARDENIA) oraz dane dotyczące długoterminowego bezpieczeństwa, które zostaną uzyskane w badaniach rozszerzających.
