Terapia ETI indukuje korzystny remodeling strukturalny oskrzeli u młodzieży z mukowiscydozą

Czy strukturalne uszkodzenia płuc w przebiegu mukowiscydozy (CF), a w szczególności rozstrzenie oskrzeli (bronchiectasis), są zmianami trwałymi i nieodwracalnymi? Zwykle celem leczenia było jedynie spowolnienie ich postępu. Najnowsze francuskie badanie obserwacyjne Modul-CF opublikowane w „The Lancet Respiratory Medicine” zmienia ten pogląd, dostarczając dowodów na to, że nowoczesna terapia modulatorami CFTR może dosłownie „naprawiać” anatomię płuc u nastolatków.

Badaniem objęto 320 pacjentów w wieku 12–18 lat, którzy rozpoczęli leczenie terapią trójskładnikową (elexacaftor–tezacaftor–iwakaftor, ETI). Część z nich była wcześniej leczona starszymi modulatorami, a większość (65 proc.) nie stosowała nigdy leków z tej grupy. Badanie miało na celu ocenę zmian  strukturalnych płuc za pomocą niskodawkowej tomografii komputerowej (CT) wykonanej przed włączeniem leku i po 12 miesiącach terapii.

Wyniki czynnościowe były spektakularne, choć spodziewane: średni wzrost FEV₁ wyniósł aż 14 proc., poprawiły się wskaźniki odżywienia (BMI) oraz spadło stężenie chlorków w pocie.

Prawdziwą sensacją okazały się jednak wyniki badań obrazowych. Po roku stosowania ETI zaobserwowano nie tylko zmniejszenie liczby czopów śluzowych i pułapek powietrznych, ale przede wszystkim rzeczywistą regresję rozstrzeni oskrzeli. W analizowanej grupie odsetek wszystkich oskrzeli sklasyfikowanych jako „ciężko poszerzone” spadł z 40,3 proc. do 29,6 proc. Przełożyło się to na konkretne korzyści kliniczne: łącznie u 27 proc. pacjentów odnotowano zmianę kategorii choroby na lżejszą – u 17 proc. zmiany ciężkie cofnęły się do umiarkowanych, a u 10 proc. zmiany umiarkowane powróciły do normy wymiarowej.

Odpowiadając na zadane wcześniej pytanie – dane z badania potwierdzają silne działanie przeciwzapalne terapii ETI które pozwala na regenerację i przebudowę (remodeling) tkanki płucnej, dając nadzieję na zmianę naturalnej historii tej choroby.