Przełom terapii rozsianego raka trzustki
Wprowadzenie daraksonrazybu stanowi długo wyczekiwany przełom kliniczny w leczeniu zaawansowanego gruczolakoraka przewodowego trzustki.
Zaawansowany gruczolakorak przewodowy trzustki (mPDAC) to nowotwór o wybitnie niekorzystnym rokowaniu, w którym opcje leczenia po niepowodzeniu wcześniejszych linii terapii są drastycznie ograniczone.
Ponieważ kluczowym, stwierdzanym w ponad 90 proc. przypadków, mechanizmem napędzającym patogenezę choroby jest patologiczna aktywacja szlaku RAS, wprowadzenie daraksonrazybu stanowi długo wyczekiwany przełom kliniczny w jej leczeniu. Preparat ten jest multiselektywnym inhibitorem o unikatowym mechanizmie działania – tworzy bowiem kompleksy, precyzyjnie blokując aktywną postać białka RAS.
W celu weryfikacji skuteczności tej innowacyjnej strategii przeprowadzono międzynarodowe badanie 3. fazy, konfrontując daraksonrazyb ze standardowymi schematami chemioterapii.
Daraksonrazyb charakteryzował się ponadto korzystniejszym profilem tolerancji. Poważne działania niepożądane występowały rzadziej niż po podaniu klasycznej chemioterapii (odpowiednio 61,8 proc. i 69,6 proc.).
Co istotne, konieczność całkowitego przerwania leczenia z powodu jego toksyczności dotyczyła zaledwie 1,2 proc. chorych przyjmujących badany lek wobec 11 proc. w grupie kontrolnej. Zebrane dane wskazują, że daraksonrazyb istotnie wydłuża czas przeżycia pacjentów z rozsianym rakiem trzustki, stanowiąc wysoce obiecującą i bezpieczniejszą alternatywę dla dotychczasowych schematów terapii.
Przeczytaj także: „Tak zwiększamy ryzyko zachorowania na raka”.

