Zastosowanie inhibitorów JAK a ryzyko rozwoju trądziku
| Tagi: | inhibitory JAK, upadacytynib, abrocytynib, trądzik, trądzik różowaty, atopowe zapalenie skóry, AZS, immunomodulatory |
Duże badanie kohortowe dorosłych pacjentów z atopowym zapaleniem skóry leczonych za pomocą inhibitorów JAK wykazało, że mają oni ponad dwukrotnie większe ryzyko rozwoju trądziku niż pacjenci przyjmujący inhibitory cytokiny Th2.
W praktyce klinicznej u 1 na 20 pacjentów (4,93 proc.), którzy rozpoczęli leczenie upadacytynibem lub abrocytynibem, wystąpił trądzik – przekazała dr Maria Schneeweiss, główna autorka badania, farmakoepidemiolog w Brigham and Women's Hospital i Harvard Medical School w Bostonie. Wśród pacjentów leczonych inhibitorem cytokin Th2 ryzyko wystąpienia trądziku po 6 miesiącach wynosiło 1,96 proc.
Wyniki badania kohortowego, opublikowane w „JAMA Dermatology”, pochodziły z systemu ADVANCES, sekwencyjnego systemu monitorowania oceniającego bezpieczeństwo immunomodulatorów w leczeniu atopowego zapalenia skóry.
Naukowcy wykorzystali dane dotyczące roszczeń od komercyjnych ubezpieczycieli w Stanach Zjednoczonych, a także programów Medicaid i Medicare fee-for-service zebrane od stycznia 2017 r. do maja 2025 r. Po dopasowaniu kohorta obejmowała 2718 osób przyjmujących inhibitory JAK – upadacytynib (2331) i abrocytynib (387), oraz 5404 osoby przyjmujące inhibitory cytokin Th2 – dupilumab (5207) i tralokinumab (197).
Średni wiek pacjentów wynosił 42,6 roku w obu grupach, a większość pacjentów rozpoczęła leczenie upadacytynibem w dawce 15 mg, a abrocytynibem w dawce 100 mg; kilku pacjentów zwiększyło dawkę.
Według naszej wiedzy, jest to największe badanie przeprowadzone w USA, porównujące pacjentów z AZS leczonych inhibitorami JAK z pacjentami otrzymującymi inhibitory cytokin w warunkach praktyki klinicznej – powiedziała dr Schneeweiss.
U pacjentów, którzy rozpoczęli leczenie inhibitorem JAK, ryzyko wystąpienia trądziku w ciągu 6 miesięcy było ponad dwukrotnie wyższe (ryzyko względne 2,51; 95 proc. CI 1,96–3,23) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi inhibitor cytokin Th2. W grupie inhibitorów JAK kobiety miały ponad dwa razy wyższe ryzyko wystąpienia trądziku niż mężczyźni (6,4 proc. w porównaniu z 3 proc.). Badanie wykazało również, że ryzyko zapalenia mieszków włosowych i trądziku różowatego wynosiło około 2 proc. po 6 miesiącach zarówno w grupie leczonej inhibitorem JAK, jak i inhibitorem cytokin Th2.
U pacjentów, którzy wcześniej stosowali dupilumab przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem JAK, ryzyko wystąpienia trądziku było prawie czterokrotnie wyższe niż u pacjentów przyjmujących inhibitory cytokin Th2 (ryzyko względne 3,81; 95 proc. CI 2,99–4,86). Badanie nie wykazało istotnej różnicy w ryzyku między tralokinumabem a dupilumabem ani abrokitynibem a upadacytynibem.
To wstępne dane z systemu monitorowania bezpieczeństwa leków ADVANCES, jak zauważyła dr Schneeweiss. – W miarę jak coraz więcej pacjentów stosuje te leki, będziemy nadal monitorować ten punkt końcowy, a także kilka innych. W szczególności możemy uzyskać bardziej wiarygodne wyniki w przypadku porównań parami, takich jak upadacytynib vs abrocytynib – dodała.
Przeczytaj także: „Inhibitory JAK w leczeniu AZS po niepowodzeniu leczenia dupilumabem” i „Nowoczesne podejście do uzupełniającej terapii trądziku różowatego”.
