Trądzik różowaty – porównawcza ocena skuteczności i tolerancji terapii miejscowych
Miejscowe leczenie pacjentów z umiarkowaną lub ciężką postacią trądziku różowatego wymaga precyzyjnego balansu pomiędzy agresywnym wygaszaniem zmian zapalnych a tolerancją skóry pacjenta.
Choć tradycyjne algorytmy od lat opierają się na sprawdzonych cząsteczkach, pojawienie się innowacyjnych technologii farmaceutycznych wymusiło rewizję dotychczasowych schematów. Celem wieloośrodkowej analizy, której wyniki opublikowano w „JAMA Dermatology”, było zestawienie dostępnych opcji terapeutycznych w celu weryfikacji i porównania ich potencjału leczniczego.
Do analizy zakwalifikowano dane pochodzące z 32 randomizowanych badań klinicznych, obejmujących łącznie populację 11 399 dorosłych pacjentów. Weryfikacji poddano 10 różnych terapii miejscowych stosowanych w okresie od 8 do 16 tygodni. Jako cel pierwszorzędowy przyjęto bezwzględną zmianę średniej liczby wykwitów, odsetek pacjentów z pełną odpowiedzią kliniczną w skali IGA oraz częstość przedwczesnego przerywania leczenia z powodu działań niepożądanych.
Przeczytaj także: „Oparzenie słoneczne może być pierwszym krokiem do czerniaka”.
