Jakość ponad ilość w diagnostyce przewlekłego zapalenia oskrzeli

Diagnostyka przewlekłego zapalenia oskrzeli tradycyjnie opiera się na obrazie klinicznym i wywiadzie, jednak wciąż trwa poszukiwanie obiektywnych, molekularnych biomarkerów tej choroby. Dotychczasowe próby, oceniające wyłącznie izolowane stężenie mucyn w plwocinie, okazywały się niewystarczająco precyzyjne.

Przełom przynosi nowe badanie oparte na analizie kohorty SPIROMICS, wprowadzające innowacyjne narzędzie – Mucin Quantitative Score. Wskaźnik ten integruje nie tylko ilość, ale i profil jakościowy wydzieliny, uwzględniając kluczowy stosunek dwóch mucyn: MUC5AC do MUC5B.

Autorzy poddali analizie próbki plwociny pobrane od 164 pacjentów ze zdefiniowanym klinicznie przewlekłym zapaleniem oskrzeli. Następnie zestawiono tradycyjny pomiar stężenia całkowitego z nowym algorytmem MUCQ.

Wyniki jednoznacznie wskazały na wyższość MUCQ – cechował się on znacznie silniejszą korelacją z rzeczywistym obrazem klinicznym oraz stopniem obturacji dróg oddechowych. W badanej grupie zastosowanie nowego wskaźnika pozwoliło na istotną (P = 0,001) korektę rozpoznań. Algorytm skutecznie zidentyfikował patologię u 18 pacjentów, którzy w standardowej ocenie zostali „przeoczeni” (fałszywie ujemni) – ich całkowita objętość śluzu mieściła się w normie, jednak MUCQ wykazał jego nieprawidłowy, chorobowy skład. Z drugiej strony wskaźnik pozwolił na wycofanie błędnej diagnozy (nadrozpoznania) u 8 osób, u których wysokie stężenie mucyn nie miało charakteru patologicznego typowego dla PZO.