Strategie leczenia umiarkowanego i ciężkiego AZS
Weryfikacja realnej skuteczności dupilumabu – tj. poza rygorem badań rejestracyjno-klinicznych – ma kluczowe znaczenie dla optymalizacji leczenia umiarkowanego i ciężkiego AZS – wynika z badań opublikowanych na łamach „Journal of the American Academy of Dermatology”.
W ramach retrospektywnego badania, którego wyniki opublikowano na łamach „Journal of the American Academy of Dermatology”, poddano szczegółowej ocenie parametry kliniczne oraz profil bezpieczeństwa dupilumabu. Zestawiono ze sobą trzy odmienne strategie leczenia: długoterminową kontynuację terapii, leczenie krótkookresowe oraz schemat stopniowego zmniejszania dawki (tapering).
Już po 16 tygodniach wdrożenia leku odnotowano istotną statystycznie poprawę we wszystkich kluczowych skalach oceny klinicznej. Średnia wartość wskaźnika EASI spadła z 15,65 do 5,94 punktu, a uciążliwość świądu uległa redukcji z 7,41 do 3,73 w skali NRS. Satysfakcjonującą odpowiedź kliniczną na poziomie EASI-50 oraz EASI-75 uzyskano odpowiednio u 72,15 proc. i 44,3 proc. badanych.
Najważniejsze wnioski z badania płyną jednak z analizy trwałości efektu leczenia. U pacjentów stosujących lek długoterminowo zaobserwowano radykalnie dłuższy okres wolny od nawrotów choroby (średnio niemal 160 dni) w porównaniu z chorymi leczonymi krótko (ok. 66 dni) lub tymi, u których stopniowo ograniczano dawkę (ok. 48 dni). Zauważono, że ryzyko zaostrzenia zmian skórnych korelowało ponadto z wyjściowym stężeniem przeciwciał IgE czy całkowitym czasem trwania choroby. Terapia charakteryzowała się dardzo dobrym profilem bezpieczeństwa – odnotowano jedynie cztery łagodne, samoograniczające się działania niepożądane, a żadna z tych sytuacji nie wymusiła przerwania leczenia.
Wyniki stanowią mocny dowód na to, że dupilumab jest lekiem bezpiecznym, a jego długoterminowe stosowanie stanowi skuteczną strategię zapobiegania nawrotom ostrego AZS.
