Nowa grupa leków w terapii AZS
Z uwagi na powszechność atopowego zapalenia skóry (AZS) opracowanie terapii systemowych stanowiących idealny kompromis między wysoką skutecznością a akceptowalnym profilem bezpieczeństwa jest jednym z kluczowych wyzwań współczesnej dermatologii.
Choć wprowadzenie inhibitorów kinaz janusowych (JAK) zrewolucjonizowało leczenie ciężkich postaci tej dermatozy, obawy związane z ryzykiem ogólnoustrojowych działań niepożądanych stymulują poszukiwania bardziej selektywnych mechanizmów molekularnych. W nurt ten wpisują się obiecujące doniesienia na temat cząsteczki ICP-332 – doustnego inhibitora kinazy tyrozynowej 2 (TYK2). Opublikowane na łamach „JAMA Dermatology” wyniki wieloośrodkowego badania klinicznego 2. fazy rzucają nowe światło na potencjał tej klasy leków w zakresie błyskawicznej kontroli objawów klinicznych.
Do badania włączono 75 dorosłych pacjentów z umiarkowaną lub ciężką postacią AZS, u których dotychczasowe leczenie miejscowe okazało się nieskuteczne lub przeciwwskazane. Uczestników losowo przydzielono do grup otrzymujących doustnie ICP-332 w dawce 80 mg lub 120 mg raz na dobę lub placebo. Rezultaty uzyskane po 4 tygodniach terapii okazały się spektakularne - w grupie przyjmującej dawkę 80 mg odnotowano średnią redukcję wskaźnika EASI (Eczema Area and Severity Index) aż o 78,2 proc., podczas gdy w grupie placebo wskaźnik ten spadł jedynie o 16,7 proc. Co istotne, wyższa dawka (120 mg) nie przynosi dodatkowych korzyści w zakresie redukcji EASI (spadek o 72,5 proc.), sugerując osiągnięcie efektu plateau już przy niższych stężeniach leku. Aż 64 proc. leczonych inhibitorem TYK2 (niezależnie od dawki) osiągnęło odpowiedź EASI-75, czyli co najmniej 75-procentową poprawę stanu skóry, w porównaniu z zaledwie 8 proc. w grupie kontrolnej.
Równie istotnym aspektem badania była ocena bezpieczeństwa. Profil tolerancji leku oceniono jako korzystny – nie odnotowano żadnych poważnych zdarzeń niepożądanych ani zgonów. Zgłaszane dolegliwości miały charakter łagodny lub umiarkowany, a najczęściej obserwowanym odchyleniem w badaniach laboratoryjnych było obniżenie poziomu fibrynogenu - objaw dotyczył prawie połowy pacjentów w grupie 80 mg, choć nie wiązał się z powikłaniami klinicznymi.
Przedstawione wyniki pozycjonują ICP-332 jako niezwykle obiecującego kandydata w terapii AZS. Mimo metodologicznych ograniczeń badania imponująca szybkość działania, połączona z wysoką skutecznością i brakiem ciężkich działań niepożądanych w krótkoterminowej obserwacji, daje solidne podstawy do optymizmu. Czy selektywna inhibicja TYK2 może wkrótce zastąpić obecnie stosowane leki systemowe?
