Łysienie plackowate – obiecujące wyniki trzyletniej terapii ritlecitinibem
Ritlecitinib, doustny inhibitor kinaz z rodziny JAK3/TEC, udowodnił już swoją przydatność w krótkoterminowym leczeniu łysienia plackowatego. Jak jednak kształtuje się trwałość jego efektów w dłuższej perspektywie?
Aby odpowiedzieć na to pytanie, przeanalizowano dane 191 pacjentów od 12. roku życia, u których przed wdrożeniem leczenia utrata owłosienia obejmowała co najmniej 50 proc. powierzchni skóry głowy. Wszyscy uczestnicy przyjmowali preparat w stałej dawce 50 mg dziennie.
Zgromadzone statystyki jednoznacznie potwierdzają, że terapia przynosi trwałe korzyści. Skuteczność leczenia weryfikowano za pomocą uznanej skali SALT, określającej rozległość ubytków owłosienia. Po upływie trzech lat u 65,1 proc. pacjentów analizowanej grupy wskaźnik ten spadł do poziomu 20 lub niższego. Co szczególnie istotne z perspektywy praktyki klinicznej, niemal 90 proc. chorych, którzy uzyskali taką odpowiedź terapeutyczną w pierwszym roku, utrzymało ten stan aż do końca okresu obserwacji. Całkowity odrost włosów na głowie (wynik zerowy w skali SALT) odnotowano u 31,2 proc. badanych.
Dalsza ocena wyników pozwoliła zidentyfikować parametry zwiększające szanse na sukces kuracji. Wykazano, że na optymalną odpowiedź organizmu statystycznie częściej mogły liczyć kobiety oraz pacjenci rasy białej. Lepsze rokowania dotyczyły również osób, u których przed rozpoczęciem terapii choroba trwała krócej i charakteryzowała się nieco mniejszą rozległością. Długotrwałemu utrzymywaniu się korzystnych efektów nie towarzyszyło pogorszenie profilu bezpieczeństwa.
Trzyletnie stosowanie preparatu nie ujawniło żadnych nowych sygnałów ostrzegawczych, a odnotowane zdarzenia niepożądane były zbieżne z wcześniejszymi danymi.
Przeczytaj także: „Słodzik na łysienie androgenowe”.
Springer
